Pastoraal zuiders landschap met figuren en een ruïne, J. De Ruyck, Belgische school (1880-1890)

Dit grote en uiterst sfeervolle landschap herinnert aan de idyllische italianiserende traditie van de romantiek. De compositie is meesterlijk opgebouwd rond een diepe gelaagdheid. Aan de rechterzijde domineren hoge, dicht bebladerde eikenbomen die de voorgrond schaduw bieden en fungeren als een klassiek compositorisch repoussoir. Langs een zanderig pad dat langs de bomen snijdt, bevindt zich een deel vervallen ruïne, waaronder een groepje figuren in traditionele kleding is samengekomen voor een moment van rust. Aan de linkerzijde opent het landschap zich naar een weids rivierlandschap. In de verte graast een kudde vee op de glooiende heuvels, terwijl op de achtergrond een indrukwekkend bergmassief oprijst tegen de horizon. Dit werk bevindt zich in een prachtige originele staat en is gevat in een zware, stijlvolle lijst die de dieptewerking van het landschap optimaal complimenteert.

Aan het einde van de 19^e eeuw ontstond er in België een grote retrospectieve markt waarbij welgestelde burgers de sfeer van de oude meesters in hun interieur wilden halen. Ambachtelijk sterke schilders speelden hierop in door deze idyllische taferelen met moderne technieken opnieuw tot leven te wekken. Een goed voorbeeld hiervan is de transparante aanzet van de lucht, terwijl de bladeren van de bomen en de ruïne met een iets dikkere toets werden aangezet. Deze combinatie van een klassiek onderwerp met een ietwat vlottere penseelvoering is typerend voor de periode 1880-1890.