Geglazuurde keramiek Art Deco pot, Edgard Aubry, circa 1925

Dit opmerkelijke object is vervaardigd uit het karakteristieke Grès de Bouffioulx, een steengoed dat zijn wortels heeft in een middeleeuwse traditie uit de regio rond de Belgische stad Charleroi. Door een bakproces op extreem hoge temperaturen tot wel 1300 graden Celsius is de klei versmolten tot een onverwoestbaar, niet poreus materiaal met een sculpturale kwaliteit.

De artistieke waarde van dit stuk wordt versterkt door de iconische techniek van het zoutglazuur. Tijdens het bakproces reageert verdampend zout met de silica in de klei, wat resulteert in een glasachtige beschermlaag. Wat deze pot echter werkelijk onderscheidt, is het exclusieve smeedijzeren montuur die de vrucht was van een samenwerking met de gerenommeerde kunstslid François Carion. Het sierlijke ijzerwerk in de typische Art Deco-stijl omsluit het keramiek en benadrukt de krachtige lijnen van het ontwerp.

Over de kunstenaars:

Edgard Aubry (1880-1943) was een vooraanstaande Belgische keramist die wordt beschouwd als een van de belangrijkste vernieuwers van het grès de Bouffioulx (zoutgeglazuurd steengoed). Hij stond bekend als de koning van de draaiers vanwege zijn uitzonderlijke technische vaardigheid op de pottenbakkersschijf. Aubry genoot internationaal aanzien en stelde zijn werk tentoon op prestigieuze evenementen, waaronder de Exposition internationale des Arts Décoratifs in Parijs (1925).

François Carion (1884-) was een Belgische kunstsmid die vooral actief was tijdens de Art Nouveau- en Art Deco periodes en bekend stond om zijn smeedijzeren verlichting. Hij werkte aanvankelijk als leraar aan het Ecole Industrielle in Sint-Gilis bij Brussel maar diende zijn baan op te geven toen hij bij een ongeval zijn rechterhand verloor. Daarna legde hij zich toe op het vervaardigen van kleinere stukken zoals lampenvoeten en kandelaars. Hij werkte ook samen met de keramisten Roger Guérin en Edgard Aubry voor het vervaardigen van smeedijzeren monturen voor vazen van steengoed.