Collectie van drie Delftse borden, Delft, Nederland (1764-1778)

❌ VERKOCHT ❌

Dit zeldzame 18^e -eeuwse ensemble brengt de meesterlijke kwaliteit van twee van de meest prominente plateelbakkerijen uit Delft samen.

Het kleinste bord werd in de periode tussen 1764 en 1778 vervaardigd door de Delftse plateelbakkerij De Lampetkan en toont centraal een vogeldecor met de afbeelding van een reiger die met beide poten in een waterplas staat. Hij wordt omringd door een decor van pioenrozen en andere inheemse plantensoorten.  De oplopende wand en de geschulpte rand zijn gevuld met kleinere bloemencartouches die van elkaar gescheiden worden door een palmblad. De achterzijde van het bord is voorzien van een fabrieksmerk “L.P. Kan”, wat verwijst naar de Lampetkan.

De linker schotel toont centraal een monumentale bloemenmand, gevuld met pioenen, anjers en gestileerde bladeren. De mand rust op een gecentreerd voetstuk. Het hoofdmotief wordt omringd dor een brede, doorlopende rand met grote, aaneengeschakelde cartouches die ritmisch werden gevuld met gestileerde bloemmotieven en geometrische ornamenten. Aan de achterzijde vinden we het merk terug van De Porceleyne Claeuw. Het cijfer ‘500’ werd bovenop het glazuur aangebracht en verwijst vermoedelijk naar een collectie-of catalogusnummer dat pas in de 19^e eeuw werd aangebracht.

De rechter schotel is een typisch blauwwit theeboombord uit de periode van 1765 tot 1785. Het centrale plat toont een gedetailleerde boom met gestileerde waaiervormige bladeren waarin subtiele vogelmotieven zijn verweven. Deze boom werd geplaatst voor een typisch hekwerk met oprijzende bloemen. De oplopende wand en de geschulpte rand zijn rijkelijk gevuld met een brede rand die bestaat uit aaneengeschakelde cartouches gevuld met bloemenmotieven en geometrische kruisarceringen die het geheel een Aziatisch karakter moeten geven. Ook deze schotel werd vervaardigd door De Porceleyne Claeuw.

Over de manufacturen:

De Lampetkan werd opgericht in 1609 op de hoek van de Nieuwe Langendijk en het Oosteinde in Delft en hield stand tot 1811. De absolute artistieke en commerciële bloei van deze manufactuur vond plaats in het derde kwart van de 18^e eeuw. Deze periode viel samen met het vooruitstrevend leiderschap van de weduwe Brouwer-van der Hagen, die de scepter zwaaide tussen 1756 en 1778. Onder haar leiding legde de fabriek zich toe op het vertalen van kostbaar Chinees importporselein naar verfijnd Hollands aardewerk. Toen de stad Delft in 1764 een strenge merkenwet invoerde om de lokale markt te beschermen, registreerde de weduwe officiaal het fabrieksmerk “L.P. kan”. Kenmerkend zijn ook de schilders kruisjes op de achterzijde van de borden, zoals ook geïllustreerd wordt op dit bord.

De Porceleyne Claeuw werd opgericht in 1661 en bleef actief tot 1840. De fabriek verwierf internationale faam door haar uitzonderlijke specialisatie in het nabootsen van kostbaar Aziatisch porselein. De artistieke bloeiperiode van deze manufactuur viel samen met het bewind van Lambertus Sanderus, die de leiding had over de fabriek van 1763 tot 1806. Het was ook Sanderus die in 1764 de gestileerde vogelklauw liet registreren als officieel merkteken.