Chinese pronkschotel, Ming Dynastie, Wanli-periode (1573-1620)

Het centrale medaillon toont een uiterst levendige en geraffineerd geschilderde natuurscène van een vogel die neerstrijkt op een rotspartij te midden van bloeiende pioenen en bamboestengels, met daarboven een tweede vogel in volle vlucht. Deze typische naturalistische iconografie was bijzonder geliefd bij de westerse elite in de vroege 17^e eeuw en ademt pure vorstelijkheid uit. De brede gewelfde wand en de liprand zijn volgens de klassieke traditie opgedeeld in acht waaiervormige cartouches. Deze compartimenten zijn afwisselend gevuld met verfijnde bloemenmotieven en boeddhistische gelukssymbolen zoals waaiers en boekrollen die elegant aan gestileerde linten zijn opgehangen. Deze panelen worden van elkaar gescheiden door smallere verticale banen met geometrische symbolen.

Dit type van kraakporselein dankt zijn naam aan de Nederlanders. Rond 1602 kaapten schepen van de pas opgerichte Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC) een aantal Portugese koopvaardijschepen. Dit type schip werd door de Portugezen Caraca genoemd, wat in het Nederlands werd verbasterd naar Kraak. De fabelachtige buit -duizenden stukken flinterdun helderwit porselein- werd in Middelburg en Amsterdam geveild en veroverde van daaruit het volledige Europese continent. De populariteit van dit porselein was zo groot dat de Nederlandse pottenbakkerijen het porselein begonnen na te bootsen wat rechtstreeks leidde tot de geboorte van het beroemde Delfts Blauw.